DÜNDEN BUGÜNE GİRESUN
İçimden bir mukayese yapmak geldi. Eskiden nasıldık şimdi nasılız diye. Gelişmişlik seviyesinin belirlenmesinde kullanılan Sosyo-Ekonomik Bileşenleri açarak bunun mümkün olabileceğini düşündüm. Mümkün olduğu kadar sayılara boğulmadan herkesin kullanabileceği tespitlerden hareketle;
Sosyal Bileşenlere bakalım;

1-Demokrafik Göstergeler: Nüfus hareketini incelediğimizde son 30 yıl içinde nüfusumuzun azaldığı (520.000 den 460.000 e) saptanmaktadır. Buna karşılık nitelik olarak geçmişe göre eğitim, meslek sahibi olma, sağlıklı vb kriterler açısından daha iyi durumda olduğumuz düşünülemez. Giresun kırsalındaki nüfuz azalışı, kent nüfusunu ne nitelik ne de nicelik olarak artırmamıştır.

a)İstihtam: İlimizde Fiskobirlik, Seka Aksu Kağıt Fabrikası, Sunta Fabrikası, Başkan Gıda gibi kamu ve özel sektör kuruluşları ciddi boyutta istihdam sağlıyorlardı. Artık yok veya yoka yakın. Buna karşılık yeni açılan tekstil kuruluşları ile fındık işleme tesisleri ve OSB çalışanlarının öncekilerin yerini doldurmaktan çok uzak.

b)Eğitim: Kırsal kesimde yapılan ilköğretim okullarının tamamı öğrenci yokluğu ve ya yetersizliği nedeniyle kapandı. Kent merkezlerindeki derslik sayılarında önemli artışlar olsa bile, göç veya taşımalı sistem nedeniyle artan öğrenci sayısını karşılamada yeterli değildir. Fiziki neden ve sayısal durumun dışında nitelik olarak ne kadar başarılı olduğumuz ÖSS sonuçlarından belli. Giresun Üniversitesi çok yeni. Sosyal, Kültürel ve ekonomik etkileri henüz günlük hayatımıza yansımamıştır.

c)Sağlık: Sağlık sektöründe ülke genelindeki iyileşme ilimizde de belirgindir. Önce sağlık kuruluşlarının sonra sosyal güvenlik kurumlarının birleştirilmesi, ülke ekonomisine çok ciddi bir yük getirmiş olsa da sağlık hizmetlerinde nitelik ve nicelik olarak bir iyileşme yarattığı kesindir. Fakat yakın bölge illerinin sağlık hizmetlerindeki iyileşmesi bize göre çok daha fazladır. Merkezi yönetim yatırımlarından (özellikle yataklı tedavi kurumları) aldıkları pay ilimize göre çok daha fazladır.

d)Altyapı: İlimiz genelinde altyapı eksikliği çok fazladır. Eksikliğin dışında yenilenmesi bile çok gecikilen altyapı tesisi vardır. Haberleşme gelişen teknoloji ve özel sektör yatırımları ile belli bir standart kazanmış olmakla birlikte halen ulaşım, içme suyu ve kaliteli enerji ihtiyaçları bakımından yeterli düzeyde değiliz. Önceden de böyleydi şimdi de böyle.

e)Diğer Refah: Bu kapsamda hiçbir bölgeye göre ve geçmişe göre daha iyi durumda olduğumuz söyleyemez. Ne eskiye göre artan özel ve ya kamu sosyal tesisleri vardır ne de daha fazla sinema, tiyatro, eğlence merkezi vb olmuştur. Kütüphane sayısının eskisinden az olması çokm daha düşündürücüdür. Buna rağmen ‘Bilgi sahibi olmadan fikir sahibi olma’ kabiliyetimiz! Eskiye göre daha da artmıştır.

2-Ekonomik Bileşenler:
a)İmalat: Yukarıda istihdam başlığında anlatılmaya çalışılan durumlardan da anlaşılacağı üzere imalat sanayinde ne çeşit olarak ne de miktar olarak ciddi bir artıştan söz etmek mümkündür.

b)İnşaat: İlimizde eskiden beri özel sektör yatırımları bakımından cazip olmamıştır. Merkezi planlamayla, bu açık, kamu yatırımları ile giderilmeye çalışılmıştır. Kamu yatırımları değişen kalkınma politikaları nedeni ile çok azalmıştır. İlimizde daha çok eğitim yapıları şeklinde olup sürekliliği olmayan yatırımlardır.
TOKİ yatırımlarının en az olduğu birkaç ilden biriyiz. Yakın zamanda diğer illere ve çevre illere göre gelişmişlik farkını, lehimize çevirecek hiçbir belirti yoktur.

c)Tarım: İthal girdisi olmadan ülkemize önemli ölçüde döviz sağlayan fındık mahsulü, bölgemiz ekonomisinin en önemli ürünüdür. Fındık özellikle çoğrafi konumu ve ekonomik sebeplerden dolayı, İlimizin olmazsa olmazıdır. En yakınımızdaki iller dahil hiçbirisinin ekonomik ve sosyal yaşamı bizim kadar fındığa bağımlı değildir. Bu gerçekten hareketle, tarihi süreç içinde Giresun ilinin yönetim ve ihracat dahil her anlamda fındığın merkezi olması amaçlanmıştır. Tesis ve işleme bakımında yeterli olmamıza ve Dünyanın tartışmasız en kaliteli fındığını yetiştirmemize rağmen, artık fındık da ‘esamimiz okunmamaktadır’.
d)Mali: Nüfusu artmayan, Sanayisi, turizmi ve tarım girdilerinde geçmişe göre önemli miktarda hiçbir artış olmayan, yeni istihdam sağlayamayan bir ilde banka sayısı eskiye göre çok artmıştır. İlk akla gelen ekonomiye girmeyen önemli bir vakit varlığıdır. Ekonomiye girmeyen nakdi varlığın, hiçbir önemi yoktur.

Şimdi buraya kadar yaptığımız tespitlerden eskiye göre daha iyi olduğumuzu söylemek mümkün mü?

İlimizde iyi şeylerin olmasını istiyorsak; herkesin ve her kesimin, Or-Gi Hava alanının yapılması, yıllardır atıl duran Giresun Limanına işlerlik kazandırılması, dahilden deniz yoluna ulaşacak Demir Yolunun Harşıt vadisi üzerinden Giresun Limanına bağlanması, yılan hikayesine dönen Giresun Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinin bir an önce, yani iş işten geçmeden hizmete açılması ve küresel iklim değişiklerini de fırsat bilip yaylalarımızın turizme açılması gibi sorunlarımız çözümlenmesinde, hep birlikte ve ciddi bir şekilde gayret göstermeliyiz.

Aynı şeyi yapıp farklı sonuç beklemek sadece aptalların işidir. Unutulmamalıdır ki genelde, yapılanların %20 si sonuçların %80 ini oluşturmaktadır.


İbrahim KARA
Giresun Ticaret ve Sanayi Odası
Meclis Başkanı